Wynajem środków transportu wodnego (jachty, łodzie) — OC (PKD 77.34.Z)

Wynajem środków transportu wodnego – charakterystyka działalności

Kod PKD 77.34.Z obejmuje wynajem i dzierżawę środków transportu wodnego – jachtów żaglowych i motorowych, łodzi, motorówek, houseboatów oraz innych jednostek pływających, udostępnianych klientom (czarter) bez załogi lub w formie dzierżawy. Firma dysponuje jednostkami będącymi jej majątkiem i udostępnia je najemcom, ponosząc odpowiedzialność za ich stan techniczny i związane z żeglugą ryzyka. Odbiorcami są klienci indywidualni, turyści i firmy.

Profil ryzyka łączy ochronę wartościowych jednostek pływających z podwyższonym ryzykiem związanym z żeglugą i bezpieczeństwem osób. Wyznaczają go: majątek jednostek (jachty i łodzie o dużej wartości narażone na uszkodzenia, zatonięcie, kolizje, kradzież – u wynajmującego i podczas czarteru); odpowiedzialność za stan techniczny (usterka lub wadliwe wyposażenie jednostki może przyczynić się do wypadku wodnego i szkody); podwyższone ryzyko osobowe (żegluga wiąże się z zagrożeniem dla załogi i osób trzecich); oraz ryzyka najmu i wymagania dotyczące uprawnień najemców. To ochrona jednostek i odpowiedzialność za bezpieczeństwo żeglugi stanowi rdzeń ryzyka.

Wyzwania i zagrożenia w tej działalności

Pierwsza grupa ryzyk to majątek jednostek. Jachty, łodzie i motorówki o dużej wartości są narażone na uszkodzenia, kolizje, zatonięcie, sztormy, kradzież i zniszczenie – zarówno w porcie, jak i podczas czarteru.

Druga grupa to bezpieczeństwo żeglugi i osób. Usterka lub wadliwe wyposażenie jednostki może przyczynić się do wypadku wodnego; żegluga niesie podwyższone ryzyko szkód osobowych wobec załogi i osób trzecich.

Trzecia grupa to ryzyka najmu i uprawnienia. Szkody wyrządzane przez najemców, brak wymaganych uprawnień, nadużycia oraz spory o rozliczenie uszkodzeń wpływają na działalność.

Ubezpieczenia wymagane przez prawo

Wynajem środków transportu wodnego nie ma z reguły jednego, powszechnego obowiązkowego OC analogicznego do komunikacyjnego (wymogi ubezpieczeniowe zależą od rodzaju jednostki, akwenu i przepisów portowych oraz zagranicznych). Istotne pozostają zasady odpowiedzialności cywilnej i kontraktowej wobec najemców, przepisy o żegludze i bezpieczeństwie na wodzie oraz wymagania dotyczące uprawnień. Zatrudnianie pracowników wiąże się z obowiązkami z zakresu prawa pracy.

Realnym zabezpieczeniem majątku i działalności są ubezpieczenia dobrowolne dopasowane do żeglugi: casco jednostek (od uszkodzeń, zatonięcia, kolizji i kradzieży), OC z tytułu użytkowania jednostki (wobec osób trzecich), ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków dla osób na pokładzie oraz OC działalności czarterowej.

Najważniejsze ryzyka i rola ubezpieczenia OC

Ochrona łączy casco jednostek z OC z tytułu ich użytkowania i OC działalności. Przykłady: jednostka zostaje uszkodzona, zatonie lub ulegnie kradzieży podczas czarteru – reaguje casco jednostki; najemca powoduje kolizję lub szkodę wobec osób trzecich na wodzie – reaguje OC z tytułu użytkowania jednostki; usterka techniczna jednostki przyczynia się do wypadku – reaguje OC działalności; wypadek osoby na pokładzie – istotne są ubezpieczenia NNW; spór o rozliczenie uszkodzeń – istotne są warunki umowy czarteru. Ze względu na wartość jednostek i powagę wypadków wodnych pełna ochrona jest tu szczególnie istotna.

Ponieważ majątek to wartościowe jednostki udostępniane najemcom w warunkach podwyższonego ryzyka, kluczowe jest połączenie casco z OC z tytułu użytkowania jednostki i OC działalności.

Jak dobrać zakres i sumę ubezpieczenia

Podstawą jest casco jednostek o sumie odpowiadającej ich wartości, uzupełnione o OC z tytułu użytkowania jednostki (wobec osób trzecich) oraz OC działalności czarterowej; warto rozważyć NNW dla osób na pokładzie. Zakres należy dopasować do akwenów (w tym zagranicznych), rodzaju jednostek i wymagań portowych, a w umowach czarteru precyzyjnie uregulować odpowiedzialność najemcy, wymagane uprawnienia, kaucje i udziały własne.

Zakres i sumy warto weryfikować przy wprowadzaniu droższych jednostek, żegludze na nowych akwenach i zmianie profilu czarteru.

Na co uważać w warunkach polisy

Pierwszą pułapką jest brak casco lub jego zbyt niska suma wobec wartości jednostek. Drugą jest pominięcie OC z tytułu użytkowania jednostki oraz zabezpieczenia osób na pokładzie. Trzecią sprawą są ograniczenia akwenów, wymogi dotyczące uprawnień najemców, udziały własne, wyłączenia (np. sztorm, żegluga poza sezonem), limity i franszyzy. Przed zawarciem umowy warto omówić scenariusze uszkodzenia jednostki, kolizji na wodzie i wypadku osoby na pokładzie.

Najczęstsze błędy przedsiębiorców w tej branży

Pierwszy błąd to brak casco jednostek lub jego zbyt niska suma wobec ich wartości.

Drugi błąd to pominięcie OC z tytułu użytkowania jednostki wobec osób trzecich.

Trzeci błąd to brak weryfikacji uprawnień najemców i uregulowania ich odpowiedzialności w umowach.

Czwarty błąd to niedopasowanie zakresu do akwenów żeglugi i wymagań portowych.

Podsumowanie

Wynajem i dzierżawa środków transportu wodnego (PKD 77.34.Z) to udostępnianie wartościowych jednostek pływających w warunkach podwyższonego ryzyka żeglugi, w którym rdzeniem ryzyka są ochrona jednostek, odpowiedzialność za bezpieczeństwo na wodzie oraz ryzyka najmu. Fundamentem bezpieczeństwa jest casco jednostek połączone z OC z tytułu użytkowania jednostki i OC działalności czarterowej, wraz z zabezpieczeniem osób na pokładzie i precyzyjnymi umowami czarteru. Dopasowanie zakresu do wartości jednostek i akwenów pozwala prowadzić działalność czarterową z realnym zabezpieczeniem. Więcej o ubezpieczeniach dla firm znajdziesz na insureo.pl.